آموزش توالت رفتن

آموزش توالت رفتن رو ميشه به سه مرحله تقسيم كرد :

  -1 آشنايي با لگن يا توالت
2 -  ارتباط دادن بين لگن يا توالت با عمل توالت كردن
3 -  گفتن نياز به رفتن به توالت و رفتن و انجام دادن كار

مرحله اول

در اين مرحله كه از حدود سن 18- 21 ماهگي شروع ميشه، كودك را با لگن آشنا ميكنيم.
مي توانيم به همراه كودك بريم و يه لگني كه دوست داره براش بخريم و بگذاريم براش تو توالت يا حمام. وقتي بچه بهش علاقه نشون داد، ازش بپرسيم كه دوست داره روش بشينه. تو اين مرحله اصلا نياز نيست كه كودك از لگن براي توالت رفتن استفاده كنه. حتي نياز نيست كه بدون لباس يا پوشك روش بشينه. ميتونيم وقتي روش ميشينه براش كتاب بخونيم يا باهاش بازي كنيم يا اسباب بازي مورد علاقه اش را بهش بديم. تو اين مرحله فقط مهمه كه ياد بگيره كه چطوري روي آن بشينه و باهاش احساس آرامش و راحتي كنه

مرحله دوم
مرحله دوم وقتي شروع ميشه كه ميبينيم كه كودك علائم آمادگي را از خودش نشون ميده.
در اين مرحله كه معمولا كودك نشان ميده كه ميدونه كه توالت كرده يا ميخواد بكنه مي توانيم از كودك بپرسيم كه ميخواد بره و روي لگن بشينه.
اگه كودك گفت نه. ما هيچ كاري نميكنيم و ميپذيريم. به هيچ عنوان به بچه فشار نمي آوريم كه از لگن استفاده كنه.
اگه گفت كه ميخواد ميتوانيم حتي با پوشك كودك را روي لگن بشونيم يا پوشك را از پاش در آريم .
در اين مرحله فقط ميخوايم به كودك آموزش بديم كه لگن با توالت رفتن ارتباط داره.

مرحله سوم
در اين مرحله كه معمولا يه زماني بعد از 2 سالگي اتفاق ميوفته كودك قبل از اينكه توالت بكنه اعلام ميكنه و بعد ميره و رو لگن ميشنيه و كارش را ميكنه.

در تمام اين مراحل مراقب بايد باشيم كه رو كودك فشار نگذاريم كل آموزش بايد براي بچه مفرح و شاد باشه. مرتب بايد ازش بپرسيم ولي هرگز نبايد روي كودك فشار بياوريم. يادمون باشه كه بالاخره ياد ميگيره. فشار زياد گذاشتن جز نتايج منفي و گاهي دراز مدت هيچ اثر مثبتي نداره.
روش آموزش در سن خيلي پايين

اين روش بيشتر مناسب خانواده هاي پر جمعيت است كه نياز هست كه بچه از سنين پايين مسئول دستشويي رفتن خودش باشه. اين روش نيازمند صبر و حوصله زياد و تمركز مداوم ياد دهنده(معمولا مادر) روي آموزش است. بيشتر بر روي بچه هايي كه خيلي خوب حرف گوش ميدند و آروم هستند جواب ميده.

نقاط مثبت : اگه جواب بده بچه خيلي زود از پوشك گرفته ميشه و زحمت خريد يا شستن و تعويض پوشك كم ميشه.
نقاط منفي: بايد مرتب حواست به بچه باشه. ممكنه يادگيري خيلي طول بكشه. معلوم نيست كه اگه زود شروع كني الزاما بتوني زود به بچه ياد بدي.


روش آموزش سريع و كوتاه مدت

اين روش بيشتر مناسب كساني است كه ميخواهند به دلايلي تو يه مدت خيلي كوتاه به بچه آموزش بدن. مثلا والديني كه سر كار ميرند و تو يه هفته تعطيلي كه دارند ميخواند كار آموزش را يه سره كنند. يا كساني كه صبر آن را ندارند كه بچه ذره ذره پيش بره و ....

اين روش مناسب بچه ها خيلي كوچك نيست. همچنين مناسب كساني كه نميتونند يه مدت زمان خاصي را به طور تمام وقت براي اين آموزش بگذارند، نيست.

نقاط مثبت: اگه جواب بده، ظرف مدت كوتاهي تموم ميشه
نقاط منفي: اگه بچه خيلي اهل نوشيدن نباشه و نشه مقدار نوشيدنيش را افزايش داد خيلي جواب نميده


روش آموزش بر اساس ساعت و زمان

اين روش بيشتر مناسب خانواده هايي است كه بر اساس برنامه اي منظم و دقيق پيش ميروند. بچه هايي كه عادت دارند سر ساعت مشخصي كار معيني را انجام دهند. مناسب خانواده هايي كه نظم خاصي تو برنامه روزانه ندارند و بر اساس روز تصميم ميگيرند نيست.

نقاط مثبت: چون بر پايه همان برنامه دقيقي كه براي بقيه كارها دارند پيش ميرود به بچه فشار نمي آورد و برايش قابل پيش بيني است.
نقاط منفي: براي مدتي بايد بطور كامل روي آموزش تمركز كني و كارهاي ديگر را كنار بگذاري.


روش آموزش آرام و تدريجي

اين روش مناسب خانواده هايي است كه برنامه زندگي شان در قالب مشخصي نمي گنجد و يا دوست ندارند كه فشار بيجا به كودك وارد كنند و معتقدند كه بچه هر كاري را به وقت خودش انجام ميدهد.

نقاط مثبت: چون با خواست و ميل كودك انجام ميشود و كودك در سن بالاتري قرار دارد و توانايي هاي بيشتري دارد معمولا آموزش در مدت كوتاه تري انجام ميشود
نقاط منفي: اگه آموزش توالت رفتن خيلي به تاخير بيفته شانس بيماري هاي دستگاه ادرار و دفع در سنين بالا افزايش پيدا ميكنه
تا حالا اين توضيحاتي بود براي اينكه ببينيد كه كدام روش براي شما مناسب تر است و با روحيات شما و كودكتان سازگار تر.
در پست هاي بعدي ان شاء الله در مورد چگونگي اجرا كردن هر روش توضيح ميدم